Ertuğrul Özkök: Tunus’tan gelen haber bana 2002/728 nolu belgeyi hatırlattı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Baştan özür dilerim, çok uzun bir yazı olacak, lakin derdim de uzun.

Hatta kaygımın yanına koyarsanız, bu yazı çok kısa bile kayabilir.

Dün beni en çok etkileyen haber Tunus’tan geldi.

Tunus Müslüman Kardeşler Hareketi’nin eski lideri Raşid el-Gannuşi müebbet mahpusa mahkûm edilmiş.

16 yıl öncesine döndüm.

Tam 16 yıl önce 17 Aralık 2010

17 Aralık 2010…

Tunus Arap Baharı başlıyor.

Ülkeyi 23 yıldır yöneten Zeynel Abidin Bin Ali Tunus’tan kaçıyor.

Ve o günlerde İslami kimlikli bir siyasetçi yükseliyor.

Raşid el-Gannuşi…

Tunus’un en tanınmış İslamcı-demokrat siyasetçilerinden biri. Uzun yıllar Tunus’ta otoriter idarelere muhalefet etmiş,

2011’deki Arap Baharı sonrasında ülkeye dönmüş ve siyasette değerli rol oynamış.

Bir dönem Tunus Parlamentosu Başkanı olarak görev yapmış.

El Nahda Hareketinin en kıymetli siyasi figürü…

Arap baharının en güçlü hareketi

Başlangıçta Müslüman Kardeşler çizgisine yakın görünen bir hareket.

Ama 2011 sonrasında Gannuşi o hareketi “muhafazakâr demokrat” bir parti olarak tanımlamaya başlamış.

Bu yeni kimliği ile Ennahda, Arap Baharı sonrası yapılan seçimlerde Tunus’un en büyük siyasi güçlerinden biri haline gelmiş.

İşte bu hareketin efsane ismi Gannuşi…

Şimdiyse Tunus’ta bir tek adam rejimi var

Şimdiyse Tunus’ta bir manada “Tek adam rejimi” var.

Ve islami demokrat akımın öncüsü Gannuşi mahpusta.

Tunus Cumhurbaşkanı “Onun hakkındaki kararı bağımsız yargının” verdiğini söylüyor…

Gelin bir bakalım o “Bağımsız” denilen yargının, artık siyasetten çekilmiş bir eski öndere yaptığı zulme…

2 yılda 4 ayrı dava 4 ayrı mahpus cezası

(*) Bir mahkeme 2024’de “Yasadışı yabancı finansman” suçlamasıyla ona 3 yıl mahpus verdi.

Yetmedi…

(*) Bir öbür mahkeme 2025’de “Devlet güvenliğine karşı komplo” suçlamasıyla 14 yıl mahpus verdi.

Yetmedi…

(*) Bir öteki mahkeme “Instalingo” isimli bir medya şirketinin üzerinden manipülasyon ve kara para aklaması yapıldığı gerekçesiyle 22 yıl mahpus verdi.

Yetmedi…

(*) Evvelki gün, yani 3 Haziran’da “Gizli yapılanma” teziyle müebbet mahpus verdi.

Hayret…

Demek ki Müslüman ülkelerin “Bağımsız yargıları” neredeyse birbirinin “Copycat’i” tıpkı davaları açıyormuş

Rejimin güçlü adamı: “Ben değil bağımsız yargı” diyor

Tunus Devleti’nin başındaki “Seçilmiş tek kişilik rejim”, bu kararların hepsini “bağımsız yargının” verdiğini söylüyor.

Aynı şey Mısır’da Sisi’nin başına da gelmedi mi?

Onu da “Bağımsız yargı” vermişti.

Gannuşi, İslami hareketler içinde en yumuşak başkanlardan biriydi.

Ennahda’yı Müslüman Kardeşler hareketinin tesirinden kurtarıp, “Çok partili demokrasi, seçimler ve koalisyon” anlayışı içinde bir çizgiye sokmuştu.

Ve 2016’da “Siyasi faaliyetler ile dini faaliyetleri ayırdığını” ilan etmişti.

Tunus’un “Bağımsız yargısı” 4 farklı dava ile işte bu insanı hayatının sonuna kadar mahpusa gönderdi.

Tek adam rejimleriyle demokrasi birlikte yürüyebilir mi?

Tunus, Müslüman dünyasında Türkiye’den sonra bana en fazla umut veren ülkeydi.

Bakın “Tek adam rejimine” geçince, sonuç bu oldu.

Hayatım boyunca, “İslamla demokrasi yan yana yürümez” tezine karşı çıktım.

Safça olsa da bugün hâlâ yürüyebileceğine inananlardanım.

Ama artık şuna daha çok inanıyorum:

“Tek adam rejimleriyle demokrasi yan yana yürümüyor…”

Trump olayı da bize şunu gösterdi.

“Tek adam rejimlerinin birinci yıktığı kale adalet ve yargı oluyor…”

Ertuğrul Özkök ve Cumhurbaşkanı Erdoğan

24 yıl evvel bizim mahalleden esaslı dayak yediğim iki yazı

2002 yılı…

AKP kurulmuş. Kuruluş Beyannamesini yayımlamış.

2002 Seçim Beyannamesi açıklanmış.

İki metini de çok dikkatle okumuş ve çok beğenmiştim.

AKP’nin yeni genel merkez binasına gidip, orada Genel Lider Erdoğan’la sohbet etmiştim.

Her şeyi çok çağdaş ve umut verici bulmuştum.

Dönüşte iki yazı yazdım; müşahedelerimi ve duygularımı anlattım.

“Bizim mahalleden” çok dayak yedim o günlerde.

Bazı tanınmış iş insanları gidip Aydın Doğan’a şikâyet ettiler beni.

“Senin genel yayın direktörün ne yapmak istiyor” dediler.

Dün TBMM kütüphanesi 2002-728 numaralı “fabrika ayarları” dokümanına ulaştım

Dün canım çok sıkkındı.

Türkiye Büyük Millet Meclisi Kütüphanesi’nin web sitesine girip 2002-728 numaralı belgeyi çağırdım.

Kapağında AKP’nin sarı ampullü logosu vardı.

Altında şu yazıyordu:

“Kalkınma ve Demokratikleşme Programı…”

AKP’nin girdiği birinci seçim için hazırladığı beyanname…

Bugün artık o beyannameye “Fabrika ayarları özgün belgesi” diyoruz.

Şimdi oradan birtakım cümleleri aktaracağım.

Umarım ve dilerim ki bugün o Meclis çatısı altında Kılıçdaroğlu’nun ayak oyunlarını sessizce izleyen AKP’li milletvekilleri de bir kez daha okur.

Bakın neler demişler millete 24 yıl önce…

Fabrika ayarı husus 1: Herkes özgür olmadıkça…

(*) “‘Herkes özgür olmadıkça kimse özgür değildir’ özdeyişi, partimizin temel prensiplerindendir. Partimiz, bireyi bütün siyasetlerin merkezine alarak demokratikleşmenin sağlanmasını, temel insan hak ve özgürlüklerini temin etmeyi ve muhafazayı en kıymetli ödevleri ortasında sayar.”

Fabrika ayarı 2: Laik ve toplumsal hukuk devleti

(*) “Partimiz, Türkiye Cumhuriyeti’nin birlik ve bütünlüğünün, laik, demokratik, toplumsal hukuk devletinin, sivilleşmenin, demokratikleşmenin, inanç özgürlüğünün ve fırsat eşitliğinin temel kabul edildiği bir yerdir. Bu özgürlüklerin seviyesi uygar bir toplum olmanın göstergesidir.”

Fabrika ayarı 3: Özgürlük olmadan demokrasi olmaz

(*) “Halkın özgür iradesine dayanmadan kurulacak hiçbir yapı, bireylere özgürlük ve topluma huzur getiremez. Özgürlükler demokrasinin temelini oluşturur. Hiçbir ferdî ve kurumsal baskı kabul edilemez.”

(*) “Bir toplumdaki en değerli itimat ögesi, toplum içinde yaşayan bireylerin kendi hak ve özgürlüklerine hürmet duyulduğuna olan inançlarıdır.”

Fabrika ayarı 4: Atatürk prensip ve inkılapları

(*) “Partimiz Atatürk prensip ve inkılaplarını, Türk toplumunu çağdaş uygarlık düzeyinin üstüne çıkarmanın en değerli vasıtası olarak algılar ve bunu toplumsal barışın bir ögesi olarak görür.”

Fabrika ayarı 5: 4 temel hak ve özgürlük senedi

(*) “Temel hak ve özgürlüklerle ilgili olarak partimiz aşağıdaki maksatları gerçekleştirecektir:

* Başta insan Hakları Kozmik Beyannamesi, Avrupa İnsan Hakları Mukavelesi, Paris Kuralı ve Helsinki En son Senedi olmak üzere Türkiye’nin taraf olduğu memleketler arası kontratların insan hakları alanında getirdiği standartlar uygulamaya geçirilecektir.

*Düşünce ve tabir özgürlükleri memleketler arası standartlar temelinde inşa edilecek, kanılar özgürce açıklanabilecek, farklılıklar birer zenginlik olarak görülecektir.”

Fabrika ayarı 6: Özgür medya olmadan demokrasi olmaz

(*) “Çağımız demokrasilerinin vazgeçilmez şartlarından biri, özgür medyanın varlığıdır. Başta anayasa olmak üzere medyaya ait tüm yasal çerçeve ele alınarak, medyanın tabir özgürlüğüne getirilen ve demokratik toplum sisteminin gerekleri ile bağdaşmayan yasak ve cezalar kaldırılacaktır. Yazılı ve görsel medyanın özgürlükleri, titizlikle korunacak ve monopolleşmeye fırsat tanınmayacaktır.”

Fabrika ayarı 7: Hukuk ve adil yargılama olmadan demokrasi olmaz

(*) “Hak arama özgürlüğü ve adil yargılanma hakkı bütün ögeleriyle gerçekleştirilecektir.”

(*) “Hukukun üstünlüğünü temel alan devlet, vatandaşlarının özgürlük ve haklarının teminatıdır. Hasebiyle hukuk devleti olmayan ve hukukun hakim olmadığı bir toplumda demokratik rejimden bahsedilemez.”

Fabrika ayarı 8: Millî hukuk değil kozmik hukuk

(*) “Demokrasinin hukuk yoluyla varlık kazandığı demokratik hukuk devletinde; hukukun kozmik prensiplerine hürmet, hak arama yollarının açık tutulması, kanun önünde eşitlik, kişisel hak ve özgürlüklerin korunması, devletin hukuka bağlılığının garanti altına alınması temel kıymetlerdir. Bu kıymetlerin hayata geçirilmesi anayasa, yasalar ve bağımsız bir yargı ile mümkündür.”

Fabrika ayarı 9: Devletin hukuku değil hukukun devleti

(*) “Ülkemiz bugün hukuk devletinden fazla kanun devleti imgesi vermektedir. “Devletin Hukuku” yerine “Hukuk Devleti” anlayışının temel olması gerekir. Kanunları hukuka, hukuku üniversal adalet ve insan hakları asıllarına dayandırmadıkça, Türkiye gerçek bir hukuk devleti olamaz ve milletlerarası toplulukta saygın bir yer edinemez.”

(*) “Yargısız bir hukuk nizamı düşünülemez. Anayasa ve kanunların metinleri kadar onları yorumlayacak yargı organlarının da değeri büyüktür.”

Fabrika ayarı 10: Anayasal mühendislik değil toplum sözleşmesi

(*) “Toplum kontratı, “Yeni bir ‘anayasal mühendislik’ denemesi değil, halkın iradesini ve taleplerini demokratik temelde devlet yapısına yansıtan bir doküman olacaktır.“

Fabrika ayarı 11: Kuvvetler ayrımı kural

(*) “Kuvvetler ayrımı prensibi hassasiyetle uygulanacaktır. Yasama, yürütme ve yargı güçleri ortasında ve istikrar kontrol sağlanacaktır.”

Fabrika ayarı 12: Anayasa ve kanunlar herkesi bağlar

(*) ”Anayasanın ve kanunların herkesi bağlayıcılığına dair prensip titizlikle uygulanacaktır.”

Fabrika ayarı 13: Bağımsız yargı, tarafsız yargıç vazgeçilmez

(*) “Yargıç tarafsızlığı ve yargı bağımsızlığı tam olarak sağlanacak, yargıç garantileri korunacaktır.”

Fabrika ayarı 14: Bu zamanda kimse şah değil padişah değil

(*) “Demokrasi müsamahaya dayanan bir sistemdir. Demokrasilerde vatandaşlardan bir kısmının daha üstün hak ve özgürlüklerden ya da ayrıcalıklardan yararlanması mümkün değildir. Demokrasilerde vatandaşlar, kanunların eşit koruyuculuğu altında özgürce yaşarlar.”

Fabrika ayarı 15: Seçimi kazanmak çoğunluk iradesini mutlaklaştıramaz

(*) “Farklı tercihlerin rekabeti, sağlıklı bir demokratik sistemin vazgeçilmez ögelerindendir. Bu yarışta çoğunluğun oyunu alanlar iktidara gelir, tüm ülkenin ya da Lokal Yönetimler’in sorumluluğunu üstlenirler. Fakat yarışı kazanmak ve iktidara gelmek çoğunluğun iradesini mutlaklaştırmaz.”

Fabrika ayarı 16: Çoğunluk muhalefet hakkını kısıtlayamaz

(*) “Çağdaş demokrasinin en çok önemsenen niteliklerinden biri çoğunluğun hiçbir koşul altında temel hak ve hürriyetleri tartışma konusu yapmaması ve azınlıkta bulunanların hak ve özgürlüklerine saygılı olmasıdır. Azınlıkta kalan görüşlerin ve muhalefet hakkının anayasa ile garanti altına alınması demokrasinin çoğulcu niteliğini pekiştiren bir öge olarak kabul edilmekt teşvik edecektir.”

Fabrika ayarı 17: Toplantı ve şov anayasal bir haktır

(*) “Demokrasilerin temel niteliklerinden biri olan toplantı ve şov özgürlüğünün daha tesirli kullanılabilmesi için gerekli hukuksal düzenlemeleri gerçekleştirilecektir.”

Evet “AKP’nin fabrika ayarları” denilen 2002 seçim beyannamesi bize bunları vadediyordu.

Bununla seçime girdi.

Yüzde 34 oy aldı.

Askerlerin yaptığı ve hâlâ da geçerli olan Seçim Kanunu sayesinde, yüzde 34 oyla, yani her 10 seçmenden 3.5’unun oyu ile TBMM’deki sandalyelerin üçte ikisini elde etti.

Çok güzel fabrika ayarları ile başlayan iki hoş hareket

İki ülke…

İkisinde de demokratikleşme argümanında çok uygun niyetli, İslami hassasiyeti olan hareket ve partiler geldi.

Bütün Müslüman dünyasına büyük umutlar getirdi.

Ancak ikisi de sonunda “Güçlendirilmiş Başkanlık rejimlerine” dönüştü.

Ve ikisinde de siyasi rakipleri cezalandırma, engelleme yolu olarak “Bağımsız yargılar” devreye sokuldu.

Oysa Müslüman alemi için tarihi bir fırsattı bu…

Bölgemize barışı ve huzuru getirebilirdi.

Siz unutsanız da ‘Gazi Meclis’in dijital hafızası unutmuyor

Evet sevgili AKP’li dostlar…

Çok değil yalnızca 24 yıl geçti millete verdiğiniz bu kelamların üzerinden.

Arada bir siz de bakın partinizin “Fabrika ayarları özgün belgesine…”

Siz unutsanız, unutturmaya çalışsanız da TBMM’nin Dijital hafızası hatırlatıyor yeni kuşaklara.

Elinizden bir şey gelmese de, en azından nostaljik bir huzur bulabilir, “Biz nerede yanlış yaptık” diye sorabilirsiniz.

( ALINTI )