Ertuğrul Özkök | Otobüste düşürülen bir bellekteki müthiş argüman: “Felç edilecek Levsiyat mayası 8 gazeteci” kimdi?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Size tüylerinizi diken diken edecek bir olayı anlatacağım.

Yirmi yıldır gizlenen korkunç bir şey…

Her şey 2006 yılının bir günü, İzmir’de bir otobüste başlıyor.

O gün ismini bilmediğimiz bir kişi, cebindeki belleği otobüste düşürüyor ve farkına varmıyor.

Belleği düşüren kişi 20 yıl sonra ortaya çıkıyor

Belleği düşüren kişinin kim olduğu yıllar sonra ortaya çıkıyor.

Bu kişi FETÖ örgütünün “Ege İmamıdır…”

Düşürülen bellek, paklık sırasında bulunuyor.

Bulan vazifeli bunu amirine teslim ediyor.

Bellek tıpkı vakitte futbol hakemi olan bir görevliye veriliyor

Amirinin ismi verilmiyor.

Ancak bir futbol hakemi olduğu söyleniyor.

Bellekte ne olduğunu görmek için bilgisayarına sokuyor ve karşısına çıkan birinci bilgiler kanını donduruyor.

Hiç bilmeden dehşetli bir olayın içine düştüğü korkusuna kapılıyor.

Açılan birinci sayfada ortaya çıkan müthiş fişleme

Görevli, belleği açtığında daha birinci sayfasında karşısına çıkan “Çetele” şudur:

Türkiye’de değerli misyonlardaki bütün Aleviler fişlenmiştir.

81 il ve ilçelerinin her birinde kaç Alevi yaşıyor tek tek listelenmişti.

Ancak bellekteki birtakım belgeleri açılamadı.

Çünkü şifrelenmişti.

Bellek Ege Ordusu’ndan bir generale teslim ediliyor

Gördükleri karşısında kaygıya kapılan amir, genel sekreterini arar.

Sonra birlikte Ege Ordusu’nda tanıdıkları bir generali ararlar.

General Amerika’da olduğu için ulaşamazlar.

Amerika dönüşü generalden randevu alıp bunu kendisine verirler.

Aylar geçiyor, “Ankara’ya iletildi” iletisi gelmiyor

Ancak aradan aylar geçtiği halde o generalden “Bunu Ankara’ya ilettik” iletisi gelmez.

Hikâyenin bundan sonrası tam bir “Thriller’a” dönüşür.

Maç yönetmek için İstanbul’a gitmekte olan vazifeli, havaalanında tanıdığı bir gazeteciye rastlar ve bunu anlatır.

Bir hafta sonra tekrar İstanbul’a gidecektir ve orada “Tesadüfen buluşmuşlar” üzere bir senaryo hazırlarlar.

O kısmı kitaptan motamot aktaracağım.

Sürmeli Oteli kavşağında rastlantısal üzere buluşma

“Birkaç gün sonra telefonum çaldı. Arayan hakemimizdi. ‘İstanbul’a geldik. Maç var. Saat 18.00’da.

Siz beni saat 16.00’da Gayrettepe’de, Türk Telekom var, karşısında Sürmeli Oteli olacak, O kavşakta kaldırımda bekleyin. Ben size vereceğim bahsettiğim şeyi.’

‘Tamam.’

Hakem avucundaki belleği gizlice gazeteciye veriyor

Söylenen saatte oradaydım.

Biraz bekledikten sonra dört kişinin bulunduğu bir arabanın ön camından bana seslenen hakemimizi gördüm.

‘Büyük tesadüf. Maça gidiyorduk arkadaşlarla. Tuncay Bey nasılsınız?’ Araç kaldırıma yanaştı. ‘İyiyim siz nasılsınız?’ Elini camdan bana hakikat uzattı. Uzanıp elini sıktım. Avucundaki belleği avucuma bıraktı. Taşınır bellek elimdeydi.

‘Biz maça gidiyoruz’ diye seslendi.

‘Herkese çok selam. Kolay gelsin.’

Gazeteci güvendiği bir dostuna dosyayı açtırıyor

Doğruca ofisime geçtim. Çok yetenekli bir bilgi işlemci olan, kardeşim üzere güvendiğim bir dostumu çağırdım.

Durumu anlattım. Bunun bana bir tuzak olabileceğini söyledim. Açılabilen birinci belgeler inanılmazdı.

Dosyalar açıldıkça Fethullahçıların ordu içindeki örgütlenmelerinin ifşa olduğunu görüyorduk.

Ama daha fazlası vardı.

Elimizdeki bellek bir FETÖ arşiviydi

Ordu içindeki örgütlenmeden fazlası elimizde idi. Fethullah Gülen Örgütü’nün büyük bir arşivine bakıyorduk. FETÖ’nün belleğinin elimizde olduğunu anladık.

Yazılımcı arkadaşlarım şifreli evrakları açmak için çalışırken ben de bilgileri doğrulamaya çabalayacaktım. Günler geçtikçe binlerce isim ortaya çıkıyordu. Bunların büyük kısmının asker oldukları doğruydu. Ancak askerlerin haklarındaki fişlemeler ve takipler inanılmazdı.

Tam anlamıyla bir kapalı servis faaliyetiydi

Bir kapalı servis faaliyeti ile karşı karşıyaydık.

Birileri asker, sivil kim varsa fişlemişti.

Özel hayat bilgileri, takipler, ne yoktu ki! Belgelerden Fethullah Gülen’in talimatlarından, askeri kurullarda Fethullahçıların birbirlerini nasıl tanıyacaklarının şifrelerine kadar bütün zımnî işler vardı.

Ne yapacaktım?

“Bunu Genelkurmay’a iletme kararı aldık”

Fethullahçılara ilişkin olduğundan yüzde yüz emin olduğumuz evrakları iki sebeple Türk Silahlı Kuvvetleri’ne teslim etme kararı aldık. Birincisi elimizdeki belgelerin yarısından fazlasının kriptolarını çözememiştik. İkincisi Fethullahçılar ya düzmece isimlerle bize bir komplo kuruyorsa? Bunu fişleme belgelerindeki isimlerin gerçek olup olmadığını bilmeden anlayamazdık. Binlerce askeri işçinin ismini nasıl doğrulayacaktık?

“Bunu bir mühlet yayınlamayın üzerinde çalışıyoruz”

Kara Kuvvetleri Komutanı Orgeneral İlker Başbuğ’dan randevu almıştım… İstihbarat sorumlusu general de katıldı görüşmeye. Daha evvel bu belleğin bir kopyasının Ege Ordu Komutanlığı eliyle Genelkurmay’a ulaştığını söylediler. Ancak açılamayan evraklar üzerinde çalışmak ve Genelkurmay ile görüşmek üzere bizden bunların yayınlanmaması noktasında bir vakit talep ettiler. Biz de bilgileri bizimle paylaşmak şartıyla kabul ettik.”

Önce Özkan, sonra Başbuğ tutuklanıyor

Bu gizemli belleğin başlangıç öyküsü bu.

Ancak o andan itibaren olaylar apayrı bir mecraya giriyor.

FETÖ’cü polis ve savcılar bu zımnî belleğin iki aktörünü tutukluyor.

Önce Tuncay Özkan, sonra İlker Başbuğ Silivri Cezaevi’ne gönderiliyor.

Ali Tatar

Bu bellek gerçek mudur ispatlama imkânım yok

Bu öyküyü Tuncay Özkan’ın geçen hafta çıkan “FETÖ’nün Belleği” isimli kitabının çabucak girişinde okudum.

Bu tıp mevzulara pek hakim değilim.

Dolayısıyla hakikat mudur, ispatlama imkanım yok.

Ama kitap boyunca bu bellekten çıkan o denli şeyler bütün açıklığı ile yazılmış ki, hayretler içinde kaldım.

FETÖ’cü polis, savcı ve yargıçlar Türk ordusunun bütün onurlu subaylarını işte bu bellekteki çalışmalarla darmadağın ettiler.

Ali Tatar’lar bu bellekteki bilgilerle vefata gönderildi.

Asıl soruya geliyorum…

Peki devletin MİT’i, emniyeti, istihbaratı hiç mi bunların farkına varmadı…

Bir gazetecinin eline geçen bu bellek, nasıl olur da Ankara’da yetkililere ulaşmaz…

Ulaşmadı mı?

Yoksa “Alnı secdeye varan müminlerdir” diyerek görmezden mi gelindi…

“Aras” kodlu dokümanda “levsiyat mayaları” denilen 7 gazeteci

Bu belleğin, benimle ve kimi gazetecilerle ilgili de çok değerli bir kısmı var.

Otobüste bulunan belleğin “Aras” kodu ile 2006 yılında oluşturulan “Kasım.not.doc” evrakını açınca karşılarına şu çıkmış:

“Levsiyatın mayaları: “Özkök”, “Selçuk”, “Çetinkaya”, “Altaylı”, “Arcayürek”, “Yalçın Doğan”, “Çölaşan.” Bu adamlarla önemli gayret yapılmalı ki uğraşmaya fırsat bulmasınlar, bu formda felç edilmeli.”

Bu isimler, Ertuğrul Özkök, İlhan Selçuk, Hikmet Çetinkaya, Fatih Altaylı, Cüneyt Arcayürek, Yalçın Doğan, Emin Çölaşan…

‘Levsiyat’ın manasını da bu bellekten öğrendim

“Levsiyat” sözünü hayatımda birinci kere duydum.

“Kirli, pis” demekmiş.

Tuncay Özkan bunu şöyle çeviri etmiş:

“Toplumu kirleten kirin mayası…”

Tarihe baktım…

2006-2007…

Doğan Grubu’na 4 milyar dolarlık vergi cezalarının yazıldığı tarihten 2 yıl önce…

(Bu vergi cezalarını yazanların kim olduğu 15 Temmuz’dan sonra ortaya çıktı.)

Maliye Bakanlığı’nda vazifeli 15’e yakın müfettiş, denetçiydi.

Bunların oldukları 15 Temmuz’dan sonra ortaya çıktı.

Hepsi FETÖ’cüydü…

15 Temmuz sonrasında bir kısmı yurt dışına kaçtı. Kimileri tutuklandı. Kimileri bakanlıktan kovuldu.

15 Temmuz’un 10. yılında geriye baktığımızda…

Bu yıl 15 Temmuz’un 10. yılı…

Kitabı baştan sona okuyunca yaşadığımız felaketi çok daha düzgün anladım.

Bu belleğin bulunmasından 3 yıl sonra Ergenekon tutuklamaları başladı.

Sonra 17-25 Aralık, sonra 15 Temmuz geldi.

Kitabın yalnızca birkaç sayfasında yazılanları anlattım.

Geriye kalan 349 sayfasında inanılmaz şeyler anlatılıyor.

Bence bu adamlara yıllarca “Alnı secdeye varan müttefik” gözüyle bakanlar da dikkatle okumalı.

Meğer “yakın ve açık tehlike” hakikaten çok yakın ve apaçıkmış

Yakın ve açık tehlike, çok ve çok yakınmış.

Ama gözler görmemiş, kulaklar işitmemiş üzere.

Tabii şu sorunun da karşılığını öğrenebilmiş değilim.

FETÖ’cü polis, savcı ve yargıçların; generallerin, siyasilerin, medya mensuplarının üzerine insafsızca gittikleri ve kumpas evraklarını valizler içinde servis ettirdiği günlerde bu türlü bir belleğin varlığı hakkında dedikoduları duymuştuk.

Ama ben kendi hisseme bu kadar kapsamlı bir biçimde birinci kere görüyorum.

Oysa bu bellek savcılara iletilmiş üstelik Meclis’te konuşulmuş

Oysa Tuncay Özkan mahpustan çıktıktan sonra bu belleğin bir kopyasını savcılara teslim etmiş.

Ayrıca Meclis’te bu belleğin varlığı üzerinde bir konuşma da yapılmış.

İyi de böylesine dehşet verici bir bellek nasıl 20 yıl boyunca gözlerden ve ilgililerden kaçırılmış?

Çünkü bu tam manasıyla bir “15 Temmuz darbesine hazırlık planı…”

Bellek açıldı lakin sorular şimdi karşılığını bulamadı

Hadi 15 Temmuz evvelki görülmedi.

15 Temmuz sonrasında 10 yıl boyunca nasıl kamuoyunun bilgisine tam olarak sunulmadı…

Mesela 15 Temmuz hareketini incelemek üzere kurulan Darbeler Komisyonu üyeleri bu belleği gördü mü?

Hayalet bellek şimdi ortaya çıktı.

Ama “Bu ülke 15 Temmuz’a nasıl geldi” sorusuna aydınlık getirmekten daha çok, yeni sorular bırakıyor bizim organik belleğimize…

***

(*) Tuncay Özkan: “FETÖ’nün Belleği”, Halk Kitabevi, 2026

( ALINTI )