Çok özel bir gece geçirdik.
Tarihi bir geceydi…
Dünya, 7 Nisan gecesini 8’e bağlayan saatleri büyük bir gerilimle izledi.
Düşünün akşamları saat 10’da yatan eşim Tansu’dan sabaha karşı 02:30’da bildiri aldım.
“Ateşkes kabul edilmiş” diyordu.
Bir Hristiyan, bir Yahudi, fanatik ve bir molla rejimi
Dünya herhalde bu geceyi unutmayacak…
Biri Hristiyan, öteki Yahudi iki çıldırmış siyasetçi ve onlardan daha çok çıldırmış, 50 yıllık bir Molla rejimi hepimize bir kâbus gecesi geçirtti.
Üç Semavi dinin en fanatiklerinin gecesiydi…
Dün gece hepimizin güvenliği için daha büyük bir tehdit vardı
Oysa dün gece birebir saatlerde ondan çok daha kıymetli iki gelişme oldu.
Hiçbirimiz o iki olayın manası üzerinde düşünmedik.
Bunlardan biri, tahminen de hepimizin güvenliğini, Hürmüz Körfezi’nden daha fazla tehdit edecek bir gelişmeydi.
Gelin o asıl büyük tehlike üzerine konuşalım bugün.
Anthropic’in 7 Nisan günü yaptığı tuhaf açıklama
Yapay zekâ şirketi Anthropic, 7 Nisan günü, “Claude Mythos Preview” olarak isimlendirilen büyük lisan modelinin en yeni kuşağını piyasaya sürmeyi ertelediğini açıkladı.
Buraya kadar olağan.
Yapay Zekâ şirketleri her gün yaptığı açıklamalardan biri deyip geçebilirdiniz..
Ancak Anthropic’in açıklamasında çok değişik bir ayrıntı vardı.
AI şirketi bu yeni lisan modelini niçin yalnızca 40 şirkete açtı?
Şirket bu yeni lisan modelini yalnızca 40 şirketin kullanımına açıyordu ve onlarla ortak bir çalışma yapacaklardı.
Bu şirketler ortasında şunlar vardı:
Google, Broadcom, Nvidia, Cisco, Palo Alto Networks, Apple, JPMorganChase, Amazon ve Microsoft…
Yani bizlerin yahut çalıştığımız şirketlerin kullanımına açık değildi.
Anthropic neden bu türlü bir karar aldı, neden bu uygulamayı bizlere de vermedi?
Bu soruyu sorarsanız, hepimiz açısından ortaya çıkan tehlikenin ne olduğunu kolay kolay anlayabilirsiniz.
Uzmanlarının bu programı yazarken keşfettiği çok büyük insanlık tehlikesi
Çünkü, Anthropic yazılımcıları, Claude Mythos’u geliştirme sürecinde bir şeyi keşfettiler.
Bu yeni lisan modeli, zekânın sırf şu anda mevcut olan rastgele bir modelden daha kolay ve daha karmaşık bir halde yazılım kodunu yazmakla kalmıyordu.
Aynı vakitte bu yeteneğin bir yan eseri olarak dünyanın en tanınan yazılım sistemlerinin neredeyse hepsinde güvenlik açıklarını çok basitçe bulabiliyordu.
Yani hepimizin telefonlarına, banka hesaplarına, tapu süreçlerine, her türlü mahrem bilgilerimize, ülkelerin ulusal güvenlik sistemlerine en kolay yoldan nasıl girilebileceğini de gösteriyordu.
Bu yazılım makûs insanların eline geçerse durum feci olabilir
Düşünün, bu araç berbat aktörlerin eline düşerse nelerle karşılaşabiliriz.
Bu şahıslar dünyadaki çabucak hemen her büyük yazılım sistemini hackleyebilirler.
Mahremiyetimizi, bilgi güvenliğimizi sağlayan bütün şirketler bir günde çökertilebilirdi.
İşte o nedenle, artık bu 40 şirketle, bu yeni modelin bu türlü şahısların eline geçmesini ve kullanımını önleyecek önlemleri araştıracaklar.
Sizce bu Hürmüz Boğazı’nın kapatılmasından çok daha büyük bir tehdit değil mi…
Evet biz evvelki gece yalnızca İran’la ilgilenirken işte bu türlü muazzam bir tehdit kapımıza dayandı.
İşte bu nedenle, New York Times’ın ilgiyle izlediğim müellifi Thomas L. Friedman dün yazısını İran’la kriz gecesine değil buna ayırmıştı.
O gece çok kıymetli bir şey daha oldu
7 Nisan’ı 8’ine bağlayan gece, insanlık açısından çok kıymetli bir şey daha oluyordu.
NASA’nın ay yörüngesine gönderdiği beşerli Artemis II isimli uzay aracı, ayın karanlık yüzüne de geçmiş ve böylelikle insanoğlu tarihinde yeryüzünden en uzak noktaya ulaşmıştı.
Bu ara tam 406 bin kilometreydi.
Böylece bizim kuşağımızın efsane Pink Floyd albümü olan “Dark Side Of The Moon” aşıldı.
Benim doğduğum yıl bulunan bir şey
7 Nisan’ı 8’e bağlayan gece benim doğum gecemdi…
Annemin anlattığına nazaran sabaha karşı doğmuşum.
Dün 78 yaşıma girdim.
Filistin sorunu benim doğduğum yıl başladı.
Ama benim doğduğum yılın en kıymetli olayı transistörün keşfiydi.
Yani yarı iletkenler bulunmuştu.
O yıl bulunan o şey, bugün artık “chip” olarak hayatımızda.
7 Nisan’ı 8’ine bağlayan gece meydana gelen bu üç olayın her saniyesinde chipler sayesinde çalışan şeyler hayatımızı belirliyordu.
Friedman soruyor: Bu geceyi neyle hatırlayacaksınız?
New York Times müellifi Thomas L. Friedman dünkü yazısını şu soruyla bitiriyordu?
“İlerde bu 7 Nisan gününden ne hatırlayacaksınız?”
İran savaşını mı…
Anthropic’in aldığı kararı mı…
Yoksa Artemis II uzay aracının yeryüzünden 406 kilometre öteye gidişini mi?
Ben 1969 yılından Woodstock Müzik Şenliğini hatırlıyorum.
Bir de insanoğlunun aya birinci ayak basışına ilişkin o manzarayı.
Ben evvelki geceyi bu fotoğrafla hatırlayacağım
Aradan 57 sene geçti…
Ve ben dün, yani 7 Nisan’ı 8’ine bağlayan geceden bir fotoğrafı hatırlayacağım.
Daha doğrusu Observer gazetesinin birinci sayfasını…
Ayın ötesine geçen Artemis II uzay aracından çekilen bir fotoğraf bu…
406 bin kilometreden dünyamızın görünüşü…
Gazete bu olağanüstü fotoğrafa şu manşeti atmış:
“Evimizin bir fotoğrafı…”
“Evimiz…”
Üzerinde yaşadığımız yerküre…
Hepimizin meskeni… 8 milyar insanın yuvası…
Ve biri Hristiyan, öteki Yahudi ve üçüncüsü İslamcı fanatik rejim…
7 Nisan’ı 8’ine bağlayan gece bu hoş konutumuzu harabeye çevirmek için ellerinden geleni yapıyordu…
Ne diyeyim…
Hepsi Allah’ından bulsun…
Şapkalılar çetesi tarafından otomobil galerisi kundaklanıp, konutu kurşunlanmıştı: Kürkoğlu’nun dikkat çeken geçmişi
1
Tüm Gözler Amerikan Senatasonun Vereceği Son Kararda
43121 kez okundu
2
Erdoğan’ın “ücretsiz doğalgaz müjdesi” resmi gazetede
10029 kez okundu
3
Olaylı Beşiktaş maçında Büyükekşi’ye küfür etmekle suçlanan 41 şahsa kamu davası
4705 kez okundu
4
ABD’de imam cinayeti: Silahlı hücuma uğradı
4556 kez okundu
5
Ankara’da 9 kişinin öldüğü tren kazası: İsimli Tıp, TCDD yöneticileri için “kusur değerlendirmesi” yapmadı
4532 kez okundu