İki yıldır kızı kayıp olan anne: Varlıklı çocuğu olsaydı benim çocuğum şimdiye bulunurdu

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Osmaniye’nin Toprakkale ilçesinde Elif Karabacak, iki yıl evvel meskenden yürüyüş yapmak için çıkan kızı 23 yaşındaki Gülhan Karabacak’ın bulunmasını istedi. Karabacak “Benim çocuğum büyük bir ihmale kurban gitti. Varlıklı çocuğu olsaydı benim çocuğum şimdiye bulunurdu. Yoksul çocuğu olduğu için bulunmadı” dedi.

Osmaniye’nin Toprakkale ilçesi Karataş Mahallesi’nde 31 Temmuz 2024 tarihinde sabah konuttan yürüyüş yapmak için çıkan 23 yaşındaki Gülhan Karabacak hâla bulunamadı. En son sulama kanalı yakınında görülen genç kızın annesi Elif Karabacak, yetkililere seslenerek kızının bugüne kadar neden bulunamadığını sordu.

ANKA Haber Ajansı’na konuşalım Anne Elif Karabacak şunları söyledi:

“2024 tarihinden beri kızım kayıp. Kızım yürüyüş hedefli meskenden çıktı banka yolunun önünden direk Kanal yoluna çıkmış. Bir buçuk iki saat gelmeyince kızımı aramaya çıktık. Kızımı saat ikiye kadar aradık kızımı bulamadık. Emniyete başvurduk. Kızımın imgesi o yoldan gittiği imgesi emniyettin mobeselerine takılmış. Direkt kanaldan tarafa gidiyor. Biz bunu görünce dedik, eşim de ben de emniyete ‘bizim kızımız kanala gitti kanala düşmüştür. Bizim kızımız kanaldaki su kesilsin kanal aransın’ dedik. Buna karşın kanaldaki su kesilmedi. Biz sabaha kadar o kanalın orayı aradık. Üç gün sonra biz hala direndik kesilmemesine, üç gün sonra suyu kestiler. Arama çalışması başladı, kanala bir tane dalgıç girmedi. Ben bunu gözlerimle gördüm. Eşim sonuna kadar takip etti. Bir tane dalgıç girmedi, bir adam uzunluğu su vardı birinci başladıklarında. Toprakkale sonuna kadar 4 saatlik bir drone ile üstünkörü araştırma yapıldı onun haricinde öteki araştırma yapılmadı su geri bırakıldı. O su kesilse bir hafta 10 gün aransaydı ya da iki üç gün ortan saydı tekrar bulunurdu. Kamera manzarası çabucak incelenseydi zati çocuğun gittiği taraf tespit ediliyor görgü şahidi da var orada. O da gelip tabir veriyor. Kesilip bu su 5-10 gün arasaydı benim çocuğum bulunurdu.

Benim çocuğum büyük bir ihmale kurban gitti. Varlıklı çocuğu olsaydı benim çocuğum şimdiye bulunurdu. Yoksul çocuğu olduğu için bulunmadı. Garip Elif’in çocuğunu kim arasın bulsun ki, kimin nesine gerek. Duyan yok gören yok benim 2 yıldan beri neden sesimi duyulmadı. Benim sesimi birisi susturmaya çalıştı. Ben hissediyorum bunu. Benim 2 yıldan beri neden sesimi duyulmadı. Ben gencecik çocuğu kaybettim. Onun hayalleri vardı. Öğretmen olacaktı, kimya bitirmişti o çocuk. İşe girecekti, hayalleri vardı yazık yazık. Şu an herkesin haberi var, bakanlığımızın da haberi var. Buradan bakanlığımıza da sesleniyorum, bu işin üstüne düşün, Benim kızımın bir mezar taşı olsun. Kâfi artık bu acı bitsin, kâfi yeter kâfi… Kendimi parçalamam çırpınmam ne biliyor musun yalnızca kızımın bir mezar taşı olsun. Bir kemiği kalmışsa bir saçının teli kalmışsa bulsunlar artık. Ayrıntılı ve kapsamlı bir halde 2 yıldan beri bu arama gerçekleşmedi. Yandım bittim, bu acı çok büyük bir acı. Ben bu acıya dayanamıyorum, Ben bu acıyla yaşayamıyorum. Benim çocuğumu bulacaksanız bulun, bulmayacaksanız bizi de götürün atın bitsin bu şey. Bu acı bitsin bitsin, kâfi artık ya. Kâfi ne olacaksa olsun 2 yıldan beri direniyorum ben.”

( ANKA )