admin
25 Haziran 2026 Perşembe
DİĞER YAZARLARIMIZ
12 Dev Adam’da Onuralp Bitim, sakatlığı yüzünden aday takımdan çıkarıldı
News
FIBA 2027 Dünya Kupası Avrupa Elemeleri 1. Tıp C Grubu’nda Bosna Hersek ve İsviçre ile karşılaşacak A Milli Erkek Basketbol Takımı’nda Onuralp Bitim, aday takımdan çıkarıldı.
Türkiye Basketbol Federasyonu’ndan (TBf) yapılan açıklamada, eleme maçlarının hazırlıklarını sürdürmek için Antalya’ya giden ay-yıldızlı grupta Onuralp Bitim’in sakatlığı sebebiyle aday takımdan çıkarıldığı belirtildi.
Grupta 4’te 4 yaparak tepede yer alan ve ikinci çeşide yükselmeyi garantileyen ulusallar, çalışmalarını 26 Haziran’a kadar Antalya’da sürdürecek.
2 Temmuz’da Bosna Hersek’e konuk olacak Türkiye, 6 Temmuz’da İsviçre’yi ağırlayacak.
( AA )
Konyaspor’da Marko Jevtovic ile yollar ayrıldı
News
T24 Spor
Trendyol Süper Lig gruplarından TÜMOSAN Konyaspor, Sırp futbolcu Marko Jevtovic ile yolların ayrıldığını duyurdu.
Yeşil-beyazlıların, NSosyal hesabından yaptığı paylaşımda şu sözlere yer verildi:
“Teşekkürler Marko. Konyaspor’umuzun formasını 155 defa muvaffakiyetle terleten Marko Jevtovic’in sözleşmesi sona ermiştir. Yeşil-beyaz formamızla alanda gösterdiği çaba için Marko’ya teşekkür eder, mesleğinde muvaffakiyetler dileriz.”
(Editör: Uygar Ulusan)
Mahfi Eğilmez yazdı: Son krizde altın ve gümüş fiyatları niye düştü?
News
Mahfi Eğilmez
Zaman değişir, beşerler değişir, anlayışlar ve algılar değişir. Bu sebeple toplumsal bilimlerdeki teoriler, tezler ve yaklaşımlar değişen şartlara ahenk sağlayamazsa toplumsal gerçekliği açıklamaktan uzak kalır.
Son krizde altın ve gümüş fiyatları niye düştü?
Son yıllara gelinceye kadar dünyanın rastgele bir yerinde savaş, büyük bir doğal afet ya da piyasa krizi çıktığında beşerler varlıklarını korumak için altın ve gibisi değerli metallere yönelir, tasarruflarını bu araçlarda değerlendirirdi. Olumsuz şartlar ortadan kalktığında ise yavaş yavaş yine finansal yatırımlara dönerlerdi.
ABD–İran çatışması başlayınca altın ve gümüş fiyatlarının artması beklenirken tam aksisi oldu ve değerli metal fiyatları düşüşe geçti. Bunun iki temel sebebi var:
Birincisi, savaşın en değerli ekonomik tesirinin petrol ve başka güç fiyatlarındaki artış olacağı düşünüldü. Güç fiyatlarındaki yükselişin enflasyonu artıracağı beklentisi doğdu. Bunun sonucunda faizlerin düşeceği yönündeki beklentiler bilakis döndü. Tahvil faizlerinin yükseleceğini bekleyen yatırımcılar altın ve gümüş üzere değerli metalleri satarak tahvillere yöneldiler.
Bu satışlarda altın ve başka değerli metallerin fiyatlarının son iki yılda neredeyse bir balon oluşturacak ölçüde hızlı yükselmiş olmasının da tesiri vardı. Yatırımcılar bu yükselişin bir noktada düzeltmeye uğrayacağını biliyorlardı. Bu kaygı de satışları hızlandırdı. Altın ve başka değerli metallerdeki satışlar fiyatların düşmesine yol açtı.
İkincisi, savaşla birlikte birçok ülkede finansal yatırımı bulunan yatırımcılar, varlıklarını dolara çevirerek kendi ülkelerine dönmek istediler. Böylelikle önemli bir dolar talebi ortaya çıktı. Merkez bankaları da bu talebi karşılayabilmek için altın satmak zorunda kaldılar. Bu durum piyasada altın arzını artırdı ve fiyatların düşmesine sebep oldu.
Elbette her kriz piyasalar ve enflasyon üzerinde ABD–İran çatışması kadar tesirli olmaz. Hasebiyle ileride yaşanabilecek her krizde kesinlikle altından kaçış yaşanacağını söylemek de hakikat değildir.
İrrasyonel davranışlar yaygınlaşıyor
İrrasyonel davranışlar evvelden daha çok, iktidarda uzun müddet kalabilmek hedefiyle oy peşinde koşan gelişmekte olan ülkelerdeki siyasi iktidarların başvurduğu prosedürlerdi. Günümüzde ise bu irrasyonel kalıpların dünya geneline yayıldığı görülüyor.
Medyada, ABD’nin İran’a geri adım attırmak maksadıyla giriştiği savaşta yaklaşık 75 milyar dolar harcadığı yazıldı. Ayrıyeten İran’ın uğradığı kayıpların giderilmesi ve ülkenin tekrar ayağa kaldırılması hedefiyle 300 milyar dolarlık bir fon oluşturulmasının gündemde olduğu, bu fonun kıymetli bir kısmının Körfez ülkelerinden sağlanmasının planlandığı da öne sürülüyor.
Oysa Hürmüz Boğazı açıkken ve güç akışı devam ederken sistem işliyordu. ABD, önemli maliyetler doğuran bir savaşa girdi. Sonuçta savaş öncesindeki duruma dönülebilmesi için yaklaşık 375 milyar dolarlık bir maliyet ortaya çıkmış oldu. Üstelik bu sayıya İran’ın, İsrail’in ve Körfez ülkelerinin katlandığı maliyetler dâhil değildir.
Böylesine bir irrasyonellik cezasız kaldığı sürece rasyonel davranışların pahası gereğince anlaşılamaz.
Piyasa esnekliği
Eskiden Rusya–Ukrayna ya da ABD–İran savaşı üzere büyük çatışmalar yaşandığında piyasalar sert biçimde düşer ve uzun mühlet toparlanamazdı. Sermaye hareketlerinin hürleşmesi ve finansal kaynakların dünyanın bir ucundan başkasına anında aktarılabilir hale gelmesiyle birlikte bu durum da değişti.
Piyasalar hâlâ birinci anda sert reaksiyon verebiliyor; fakat bu durum artık çok daha kısa sürüyor. Piyasa aktörleri kısa müddette yeni şartları tahlil ederek bu ortamdan nasıl yarar sağlayabileceklerine odaklanıyorlar. “Krizi fırsata çevirmek” kelamı tam da bu durumu anlatıyor. Kaybedenlerin yanında yeni kazananlar ortaya çıkıyor ve piyasalar istikrar arayışına süratle giriyor.
Özetle, globalleşme ve sermaye hareketlerinin hürleşmesi sonrasında piyasalar çok daha esnek bir yapıya dönüştü. Piyasa aktörleri, ortaya çıkan değişimlere kâr maksadıyla süratle ahenk sağlayabiliyor. Bu da krizlerin ekonomik tesirlerinin ve piyasalardaki dalgalanmaların mühletini kısaltıyor.
Sonuç olarak, globalleşme sadece ekonomiyi değil, krizlere verdiğimiz reaksiyonları de değiştirmiş bulunuyor: Dünün kesin doğruları bugün tıpkı formda geçerli olmayabilir.
Bu yazı Mahfi Eğilmez’in şahsî blogundan alınmıştır
( ALINTI )
Açlık ve yoksulluk sonu TBMM gündeminde: DEM Parti’den Cevdet Yılmaz’a geçim krizi soruları
News
T24 Haber Merkezi
DEM Parti İstanbul Milletvekili Cengiz Çiçek, başta taban ücretliler ve emekliler olmak üzere açlık ve yoksulluk sonunun altında çalışan ve geçinemeyen yurttaşların meselelerini Meclis gündemine taşıdı. Çiçek, açlık ve yoksulluk sonuna ait Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz’a yazılı soru önergesi verdi.
Çiçek, önergesinin münasebetinde, “Türkiye’de yaşanan açlık, yoksulluk ve gelir adaletsizliği hiçbir devir bu kadar yüksek olmamıştır. 25,5 milyon kişinin açlık sonunun, 51 milyon yurttaşın da yoksulluk hududunun altında yaşadığı yapılan araştırmalar sonucunda kamuoyuna yansımıştır” sözlerine yer verdi.
Bazı araştırma sonuçlarına nazaran ülke nüfusunun yüzde 90’ına karşılık gelen 76,5 milyondan fazla kişinin “aç ve fakir olarak ömrünü sürdürmek zorunda kaldığını” belirten Çiçek, sabit geliri olmasına karşın toplumsal yardım başvurusu yapanların sayısının gün geçtikçe arttığını aktardı.
Türkiye’de çalışan nüfusun yüzde 60’ının taban fiyat yahut altında bir gelire sahip olduğunu ve en az 20 milyon insanın açlık hududunun altında yaşadığını tabir eden Çiçek, Birleşik Metal İşçileri Sendikası Sınıf Araştırmaları Merkezi (BİSAM) tarafından açıklanan Haziran 2026 dönemi Açlık ve Yoksulluk Sınırı Araştırması’nın, Türkiye’de çalışanların ve emeklilerin ömür şartlarındaki ağırlaşmayı bir sefer daha gözler önüne serdiğini vurguladı.
Çiçek, önergesinin devamında şu sözlere yer verdi:
“Araştırmaya nazaran dört kişilik bir aile için açlık sonu yaklaşık 36 bin TL’ye, yoksulluk sonu ise 117 bin TL düzeyine ulaşmıştır. Buna karşılık milyonlarca emekçi ve işçi, açlık hududunun altında kalan gelirlerle hayatını sürdürmeye çalışmaktadır. Yüksek enflasyon, artan kira ve güç masrafları, besin fiyatlarındaki yükseliş ve fiyatların gerçek olarak erimesi sebebiyle işçiler her geçen gün daha fazla fakirleşmektedir. Çalışanların değerli bir kısmı temel beslenme, barınma, sıhhat ve eğitim muhtaçlıklarını karşılayamaz hale gelmiştir.”
DEM Parti İstanbul milletvekilinin Cevdet Yılmaz’a yönelttiği sorular şu biçimde:
- 2026 yılı prestijiyle taban fiyat ve altında gelir elde eden çalışan sayısı kaçtır?
- Tarafınızca 2026 yılı içerisinde taban fiyatın güncellenmesine yönelik rastgele bir çalışma yürütülmekte midir?
- Son beş yılda fiyatlı çalışanların ulusal gelirden aldığı hisse ne kadar değişmiştir?
- Çalışan yoksulluğunun azaltılması hedefiyle 2026 yılı içerisinde yürürlüğe konulan yahut konulması planlanan programlar nelerdir?
- Açlık ve yoksulluk hudutlarının daima yükselmesine karşın fiyatların tıpkı oranda artırılamamasının sebepleri nelerdir?
- Türkiye’de tam vakitli çalışmasına karşın yoksulluk hududunun altında gelir elde eden çalışan sayısı kaçtır?
- Emeklilerin kıymetli bir kısmının açlık sonunun altında gelir elde ettiği yönündeki değerlendirmeler karşısında aldığınız tedbirler nelerdir?
- Sendikal örgütlenmenin önündeki mahzurların kaldırılması ve toplu pazarlık kapsamının genişletilmesine ait bir çalışması bulunmakta mıdır?
- Açlık ve yoksulluk sonlarının altında gelir elde eden hanelerde çocuk personelliği, kayıt dışı çalışma ve borçluluk oranlarına ait elinizde yeni datalar bulunmakta mıdır
- Çalışanların temel besin, barınma ve güç masraflarını karşılayabilecek bir gelir seviyesine ulaşabilmesi için hangi somut adımları atmayı planlamakta mısınız?
(Editör: Halit Bingöllü)
Ertuğrul Özkök: Dün 10.54 treni ile başbakan olmaya giden seçilmiş belediye liderini karşılamaya kimin arabası geldi?
News
Dün benim için dünyanın en değerli siyasi olayı, bir medya ordusunun helikopterlerle izlediği trendi.
BBC News ve öteki İngiliz kanalları dakikalarca, bir treni takip ediliyordu.
İlk bakışta beşere, karısını öldürdüğü savıyla takip edilen O.J. Simpson olayını hatırlatıyordu.
Ama bu değişik bir takipti…
Sabah İngiltere Başbakanı Keir Starmer istifa etmişti.
Benim asıl önemsediğim onun istifası değil, yerine gelecek olan kişiydi.
Çünkü hislerim beni yanıltmıyorsa İngiltere başbakanlığına yeni bir Tony Blair geliyordu…
Ama onun en parlak vakitlerindeki Tony Blair…
İşte trende muhtemelen İngiltere’nin yeni
Tony Blair’i vardı.
10.54 treni ile Manchester kentinden Londra’ya trenle geliyordu.
Londra treninde seçilmiş bir büyükşehir belediye başkanı
Trendeki yolcunun adı Andy Burnham’dı.
Manchester Büyükşehir Belediye Başkanı….
Adını birinci kez Covid sırasında yaptığı çalışmalar sırasında duymuştuk.
Bütün İngiltere’nin dikkatini çekmişti.
Burnham geçtiğimiz ay yapılan ara seçimde milletvekili seçilmişti.
Şimdi parlamentoya yemin etmeye geliyordu.
Herkesin bildiği sır ise, o treninin son durağının “10 Downing Street” olduğuydu.
Yani Birleşik Krallık Başbakanlık konutu…
Hangi mevkide seyahat etti karşılamaya kim geldi?
Medya yol boyunca o treni izledi.
Tabi ki ben de izledim.
İzlerken de kafamda gazetecilik merakı ile iki soru vardı…
Tren Manchester’de Picadilly Station’dan hareket etmişti.
Londra’da Euston garına geliyordu.
O trende hangi mevkide seyahat ediyordu?
Ve Londra’da onu karşılamaya kim gelecekti?
Resmi bir otomobil mı, yoksa İşçi Partisi’ne ilişkin bir arabası mı?
Birinci sorunun karşılığını ikincisini ekranda gördüm
The Telegraph gazetesine göre, trende first class bir koltukta seyahat etmiş.
Muhafazakâr gazete bir İşçi Partili siyasetçiyi first class’a yakıştırmamış olmalı ki, “Oysa trende çok sayıda iktisat sınıfı koltuk vardı” demeyi ihmal etmemiş.
İkinci sorunun yanıtına gelince…
Bunu öğrenmek için uzun sayılabilecek bir mühlet beklemem gerekti.
Çünkü İngiltere’nin yeni Tony Blair ‘i trenden indi.
Karşılamaya gelen bir iki kişi ve yalnızca bir polis vardı.
Tren istasyonunun uzun peronunda oldukça bir yolu yürüdü.
Sonra kapalı bir bölgeye girince gözden kaybettik.
Kapıda bir “London Black Cab” bekliyordu
Kameralar istasyonun ana çıkışındaki bir kapıya yöneldi.
Ve biraz sonra kapıdan siyah bir otomobil çıktı.
Bir London “Black Cab’di…”
Yani bildiğimiz ticari taksi.
Evet İngiltere Krallığının yeni başbakan adayı resmen çağrılan bir taksiye binip parlamentoya gitti, yemin etti.
Eminim Manchester’de de istasyona bir taksi ile gitmiştir.
Şimdi maksadı temmuz ayındaki İşçi Partisi kongresinde genel lider seçilmek. Sonra da Başbakanlık gelecek.
Post punk devrin emekçi sınıfı müzisyenleri şehri
Manchester denince bizin jenerasyonumuzun solcularının aklına Sanayi Devrimi’nin başladığı kentlerden biri gelir.
Çocukluğumdan beri Manchester United’i destekledim.
Kulübün efsane teknik yöneticisi Sir. Alex Ferguson o kentin tersanelerinden gelen bir personeldi.
Ama benim için orası rock müziğin coğrafyasıydı.
Post Punk devrinin ünlü kümeleri Joy Division, Happy Mondays…
Smiths, The Stone Roses…
Ve tabi ki en büyükleri….
Oasis…
Bu kentin en parlak ve devrimci müzisyenleriydi…
10 Downing Street’de bir odadaki Fender Stratocaster…
Tony Blair’in en parlak yıllarında, 10 Streets’deki başbakanlık odasında çekilmiş bir fotoğrafı hatırlıyorum.
Çalıştığı ana ofiste kenarda bir Fender Stratocaster gitar duruyordu…
Eric Clapton’un, Jimi Hendrix’in, Bob Dylan’ın, Keith Richards’ın ve daha yüzlerce müzisyenin kullandığı gitar.
O sebeple 10 Downing Street adresine gelecek yeni Tony Blair nasıl bir insandır merak ettim ve bir ChatGBT araştırması yaptım.
Buyrun dünyanın en kritik günlerinde, “70 Plus liderlerin” hâkim olduğu bir periyotta Birleşik Krallığın başına gelecek olan bir “Seçilmiş belediye başkanının” farklı ve renkli portresi…
Liverpool’lu ancak en sevdiği kümeler Manchester’liler
1970 yılında Liverpool yakınlarında doğdu…
56 yaşında…
Liverpool doğumlu ancak koyu bir Everton FC taraftarı…
Çocukluğundan beri Everton maçlarına gidiyor. Eski atkılarını ve anılarını hâlâ sakladığını anlatılıyor.
Tony Blair üzere o da müzik tutkusunu…
Geçmişte DJ’lik yaptığı periyotlar var.
Liverpool doğumlu ancak en sevdiği kümeler arasında Beatles değil Manchester’li, The Smiths, Happy Mondays ve The Stone Roses var.
Manchester Arenasındaki Ariana Grande konserine yapılan terörist hücumdan sonra kentin toparlanma sürecinde ön plandaydı. O dönemi hayatının en karanlık dönemi olarak anlatıyor.
Manchester tramvaylarında Oasis’in sesinden anonslar
Burnham, Manchester’ın müzik kültürünü siyasi kimliğinin bir kesimi haline getirdi.
Seçim kampanyalarında Oasis müzikleri kullanıldı ve Manchester’ın müzik mirasını sık sık öne çıkardı. Manchester Belediye Başkanı iken, Oasis’in solisti Liam Gallagher ile birlikte çalışarak Manchester tramvaylarında (Metrolink) Liam Gallagher’ın sesli anons yapmasını sağlamıştı.
Bu olay İngiltere’de oldukça ses getirmişti.
Yeni Başbakan Oasis’i sadece bir rock grubu değil, Manchester’ın dünya çapındaki “yumuşak gücü” (soft power) olarak görüyor ve kümenin kente ekonomik ve kültürel katkısını sık sık vurguluyor.
Bazıları onun için “siyasetin Oasis’i” diyor
Burnham’ın siyasi üslubu ile Oasis arasında sık sık benzetme yapılıyor.
İkisi de Londra merkezli İngiliz seçkinlerine karşı “Kuzey İngiltere’nin sesi” olarak görülüyor.
Bu yüzden birtakım İngiliz gazeteleri Burnham için esprili biçimde “Siyasetin Oasis’i” diyor.
Ama şurası kesin ki, Gallagher kardeşler üzere arıza değil.
Annesi dövme yaptırmasını yasakladı ancak bakın o ne dövmesi yaptırdı
Sol kolunda Manchester’ın simgesi olan bir “arı” dövmesi vardır. Halbuki annesi gençliğinde dövme yaptırmasını yasaklamış. Lakin o annesini dinlemeyip bu dövmeyi yaptırmış.
Siyaset şekline gelince…
İki kez İşçi Partisi liderliğine aday oldu ve kaybetti.
Bu yüzden İngiliz siyasetinde “asla pes etmeyen aday” olarak da anılır.
Bu kez liderliği kazanma bahtı yüksek ve kazanırsa bu da onu başbakanlığa götürecek.
Manchester Belediye Başkanı olduktan sonra maaşının bir kısmını evsizlere yönelik “Bed Every Night” programına bağışladı.
Futbol dışında kriketi de seviyor ve kuzey İngiltere kimliğini bilhassa vurgular.
Bu yüzden İngiliz basınında ona sık sık “King of the North” (Kuzeyin Kralı) lakabı takılır.
Trene blucin ve tişörtle bindi, ceket gömlekle indi
Londra’ya geliyor fakat Westminster’daki klasik koyu grup elbiseli siyasetçi görünümünden çok uzak.
Spor ayakkabı, polo yaka ve Adidas Gazelle ayakkabılarla dolaşıyor.
Dün 10.54 Londra trenine binerken kalabalığın arasında kaldı. Üzerinde bir blucin bir tişört vardı. Lakin tren boşaldığında bir müddet inmedi.
İndiğinde ise üzerinde bir ceket ve gömlek vardı.
Ne de olsa oradan direk Westminster’a gidecekti.
Yani Parlamentoya.
Orada İşçi Partililer için de bir dress code (kıyafet kuralı) vardı.
İlginç bir detay daha: Everton taraftarı olmasına karşın, Hillsborough faciasında hayatını kaybedenlerin aileleri için yıllarca gayret etti. Bu sebeple Liverpool FC taraftarları arasında da hürmet gören az İngiliz siyasetçilerden biridir.
İngiltere’nin Hırvatistan’ı yendiği gece tribünlerde hangi müzik söyleniyordu
17 Haziran akşamı İngiliz Milli takımı Hırvatistan’ı 4-2 yenerken tribünlerdeki taraftar bir şarkıyı İngiliz ulusal marşı üzere söylüyordu.
Bu, Manchester’li Oasis grubunun efsane şarkısı “Wanderwall’dı…”
BU yeni başbakan adayının da çok sevdiği bir müzikti. Hatta söylerken çekilmiş fotoğrafları bile vardı.
Şimdi birebir personel şehrinin seçilmiş belediye başkanı, seçilmiş bir milletvekili olarak başbakanlığa yürüyordu.
Bu, yolcu treni ile Londra’ya gelen bir insanın kolay portresiydi değildi.
Aynı vakitte esaslı bir demokrasinin 2 saatlik özetiydi.
O saatlerde ülkenin başbakanı ise “Halkım artık beni önder olarak görmek istemiyor” diyerek Kral’a istifasını sunuyordu.
Londra treninin üzerindeki yazı
Manchester-Londra arası 270 km.
Trenle 2 saat 5 dakikada gidilen bir yol bu…
Seçilmiş belediye liderini başbakan olarak Londra’ya getiren trenin üzerinde “Avanti West Coast” yazıyordu.
Yani “Batı Sahili haydi ileri” demek…
İngiltere’nin Batı sahili…
Liverpool, Manchester, Glasgow, Bagı İskoçya…
Yılların sol bölgeleri…
Dedim ya, onun ismi da “Kuzeyin Kralı…”
Manchester-
Manchester -Londra arası 270 km…
Yol kısa, mühlet 2 saat…
Ama demokrasi tren yolu çok uzun…
Üstelik o demiryolunun üzerindeki trenin lokomotifi 811 yıllık bir Magna Carta….
( ALINTI )