Fehmi Koru*
Anayasa mahkemeleri demokratik ülkelerde en üst yargı organıdır. Üyeleri ekseriyetle en kıdemli hukukçulardan özel bir prosedürle seçilir ve pek çok ülkede kayd-ı hayat kuralıyla -ölene yahut kendi isteğiyle emekli olana kadar- vazifelerine devam ederler.
Her ülkede ‘yüce’ sıfatıyla anılır anayasa mahkemeleri, kimilerinde tıpkı sıfat mahkemenin isminde da bulunur. ABD’deki Supreme Court ismini taşıyan anayasa mahkemesinde olduğu gibi…
Bizde 1961 anayasasında yer almasıyla birlikte faaliyete geçmişti Anayasa Mahkemesi; 60 küsur yıldır misyonunu sürdürüyor.
Darbe sonraları askeri hükümetler devirleri dahil…
İtibarlı bir kurumdur, o denli bilindiği içindir ki, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin (AİHM) de oluruyla 2010 yılından beri yargı hakkı AİHM’ne ilişkin olan kişisel müracaat davalarına da bakmaktadır Anayasa Mahkemesi.
Gerekli görüldüğünde, politikler ile yüksek bürokratlarla ilgili davalarda Ulu Divan vazifesini de Anayasa Mahkemesi üstlenir. [“Anayasa m. 148: Anayasa Mahkemesi Cumhurbaşkanını, Türkiye Büyük Millet Meclisi Liderini, Cumhurbaşkanı yardımcılarını, bakanları, Anayasa Mahkemesi, Yargıtay, Danıştay Lider ve üyelerini, Başsavcılarını, Cumhuriyet Başsavcıvekilini, Yargıçlar ve Savcılar Konseyi ve Sayıştay Lider ve üyelerini misyonlarıyla ilgili cürümlerden ötürü Ulu Divan sıfatıyla yargılar. Genelkurmay Lideri, Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri Kumandanları da vazifeleriyle ilgili hatalardan ötürü Ulu Divanda yargılanırlar.”]
Anayasaya nazaran, Anayasa Mahkemesi’nin kararları sonuncudur, mutlaktır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, yönetim makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. (Anayasa m. 153).
Durum bu iken, dünden itibaren 60 küsur yıllık Anayasa Mahkemesi bir diğer yargı organı –Yargıtay– eliyle bu özelliğini kaybetmiş bulunuyor.
Yalnız bu kadar da değil; tıpkı yargı kurumu -Yargıtay- bir davada olumlu oy kullanarak karar çıkmasını sağlayan Anayasa Mahkemesi’nin dokuz üyesi hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na hata duyurusunda da bulundu.
Ülkemiz için üzücü bir durum.
Bu ülkede yaşayan ve adaletin kestiği parmağın acıtmayacağına önce eski inanan bir vatandaş olarak ben de üzülüyorum.
Yalnız üzülmekle de kalmıyor, adalete olan inancımın biraz daha zedelendiğini de hissediyorum.
Kusura bakılmazsa bu hususta daha ileri şeyler yazmaktan kaçınacağım. Sonuçta, ‘yüce’ sıfatıyla anılan bir mahkemenin, anayasa sonları içerisinde kalarak ve daha evvel baktığı gibisi davalarda verdiklerine uygun olarak açıkladığı bir karar, yeniden anayasaya nazaran ‘kesin’ olması gerekir ve yargı organlarını da bağlarken, o karar bu türlü bir muameleye tabi tutulabiliyorsa, tekil şahısların durumu ne olabilir?
En güzeli bu yazıyı burada kesmek.
Aşağıda Yargıtay’ın bahis hakkındaki mütalaasını takiben verdiği kendi kararının suretini bulacaksınız. Ben bunu saklayacağım, ileride lazım olur diye sizlere de saklamanızı tavsiye ederim.

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.
Ertuğrul Özkök: Dün gece bir de Zekeriya Öz bulsalardı bu sabah nasıl bir Türkiye’ye uyanacaktık?
1
Tüm Gözler Amerikan Senatasonun Vereceği Son Kararda
43121 kez okundu
2
Erdoğan’ın “ücretsiz doğalgaz müjdesi” resmi gazetede
10029 kez okundu
3
Olaylı Beşiktaş maçında Büyükekşi’ye küfür etmekle suçlanan 41 şahsa kamu davası
4705 kez okundu
4
ABD’de imam cinayeti: Silahlı hücuma uğradı
4556 kez okundu
5
Ankara’da 9 kişinin öldüğü tren kazası: İsimli Tıp, TCDD yöneticileri için “kusur değerlendirmesi” yapmadı
4532 kez okundu