Ertuğrul Özkök: 70 yıllık bir taraftar olarak neden tekrar ve yine Aziz Bey’e oy vereceğim?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Önceki akşam Bayern Münih-PSG maçını seyrederken aklım kulübüm Fenerbahçe’deydi…

Hatırlayabildiğim tarihi ile 9 yaşından beri Fenerbahçe’nin sadık bir taraftarıyım.

10 yahut 11 yaşımda, üzerimde Lefter’in efsane çubuklu forması, tozlukları ile çekilmiş fotoğrafım, hala gurur kaynağımdır ve albümünün baş köşesinde duruyor.

Avrupa liglerinde üçüncü maçta Nice’e yenilip elendiğimiz gece, İzmir’in rutubetli bir gecesinde buz üzere yatağımı, sabaha kadar gözyaşlarımla ısıttığımı, merhum anneciğimi de nasıl üzdüğümü hala dün üzere hatırlıyorum.

Önceki gece frankofon ben ve “Almancı Hasan” tıpkı görüşteydik

Önceki gece harikulâde bir maç seyrettik.

Son yıllarda seyrettiğimiz en… En hoş futbol müsabakalarından biriydi…

Sadece ben değil, Galatasaraylı Hasan Cemal de tıpkı görüşteydi.

Ben eski bir Paris vatandaşı olarak PSG’yi; o babadan kalma Almancılığı ve orada yaşadığı yıllarda Werder Bremen’in amatör grubunun eski bir futbolcusu olarak Bayern’i destekliyordu.

Türklerin birden fazla Barcelona’yı takviyeler fakat ben Real Madrid’i

Bu ortada belirteyim.

Türkiye dışında sempatizanı olduğum iki ekip var.

Türklerin birçok Barcelona’yı dayanaklar, bense Real Madrid sempatizanıyım.

Türklerin birçok Arsenal’i takviyeler, bense personel sınıfı ve Alex Ferguson’un grubu Manchester United sempatizanıyım…

Hem de çok evvelden beri…

“Busby Babes” diye bilinen kadro, 1958’de bir uçak kazasında neredeyse yok olduğunda da ağlamıştım.

Beatles yaşlarımın efsane George Best’inin de kadrosudur MANU.

Ekranda Allianz Arena’yı seyrederken aklıma gelen

Önceki gece o maçı imrenerek seyrettim…

Bayern Munich’in, dünya stat konseptini değiştiren Allianz Arena’sını seyrederken aklıma bizim stat geldi.

Benim için hala Türkiye’de maç izlemenin en zevkli olduğu stattır.

Nedense bana MANU’nun Old Trafford’unu hatırlatır.

Türkiye futbolunun makus talihini değiştiren stat

Türkiye’de futbolun makus talihini değiştiren stadıdır o…

Futbolun yalnızca tabanda oynanan bir “Şey” olmadığını, bunun birebir vakitte bir “Entertainement eko-kültürel sistemi” olduğunu Türkiye’ye gösteren birinci adımdır o.

Rahmetli Özal’ın Bolu stadını çimlendirmesiyle başlayan, futbol altyapısını yenileme ihtilalinin ikinci ayağıdır.

Bu stadın üzerini hüzünlü bir toz örtmeye başladı

Buraya her adımımı attığımda, tabi ki aklıma Aziz Yıldırım gelir.

Önümüzdeki periyot için de gelir.

Stadımız bu haliyle birinci açıldığında Türkiye’nin açık orta en ileri spor alanıydı.

Ama artık üzerine yavaş yavaş hüzünlü bir toz örtülmeye başladı.

Yenilenmesi gerekiyor stadımızın.

Yine açık orta ön sıraya geçmesi gerekiyor.

Biz Fenerbahçelilerin bir “Homo Faber’e” muhtaçlığı var

İşte bunu düşündüğüm anlarda aklıma tekrar Aziz Yıldırım geliyor.

Yine bir “Homo Faber’e” gereksinimimiz var.

Yani “Yapan, üreten bir insana…”

Bir lidere…

Ülker Arena’da Jack Nicholson üzere kenarda oturmanın hazzı

Fenerbahçe basketbol grubunun en tutkulu taraftarlarından biriyim.

Kim bilir kaç maçta, Jack Nicholson’un, Lakers’in eski ismiyle “Staples Center’ında” oturduğu parke yerin kenarındaki koltuklarda Aziz Bey’le yan yana maç seyrettik.

O’nun basket bilgisine, Avrupa’daki bütün oyuncuları tek tek tanıyışına biraz da şaşkınlıkla şahit olmuştum.

Bir Fenerbahçeli olarak ferdî albümünde, çubuklu forma ile fotoğrafımın yanında bir kare daha var.

Basket ekibimiz İstanbul’da birinci Euroleage şampiyonluğu aldığı maçta stadın ortasındaki kutlama fotoğrafında art sırada ben de vardım.

O gece soyunma odasına giren şanslı Fenerbahçelilerdendim.

Seyircisi yüzde 40 bayan olan bir arenaya bakarken

Ne yazık ki Aziz Bey ayrıldıktan sonra grubumun maçlarını daima ekranda izledim.

O arenanın yapılmasında Murat Ülker’in büyük katkısı vardır.

Aziz Bey’le onun vizyonu yan yana gelince Euroleage’in en heyecan verici salonlarından biri ortaya çıktı.

Sadece ekibimizle değil, seyircimizle de gurur duyuyorum.

Yüzde 40’a yıkını bayan ve genç, hatta çocuk olan dayanılmaz bir seyircimiz var.

Holiganlığa zerre kadar prestij etmeyen, yüzde 100 Avrupalı bir seyirci bu.

Ama o arena artık bize yetmiyor.

Bir NBA arenası kadar olmasa bile ona yakın yeni bir arenaya gereksinimimiz var.

Ekrandan o salona her baktığımda aklıma yine Aziz Bey geliyor.

Bir “Homo Faber’e”; yapan ve üreten bir beşere, bir başkana muhtaçlığımız var yeniden.

Ben de şampiyonluk özlüyorum lakin içimde bir de MANU var

Her Fenerbahçeli üzere ben de elbette şampiyonluk hasreti içindeyim.

Ama birtakım Fenerbahçeliler üzere, şampiyonluğu tek takıntı haline getirmiş bir getirmiş bir.

Manchester United, Sir Alex’in ayrıldığı günden beri şampiyonluk yüzü görmedi.

Ama MANU yeniden dünyanın en değerli gruplarından biri.

Bu pazar Barcelona’da şunu düşüneceğim

Real Madrid bu yıl dökülüyor.

Ama bu pazar Barcelona’da yeniden onu tıpkı keyifle izleyeceğim.

Ve orada, stadın yenilenmiş koltuklarında otururken, şunu da düşüneceğim.

Bu stadı yapan da bir vakitler Aziz Yıldırım’ın idare konseyinden bir insandı.

Nihat Özdemir…

Tabi ki o statta otururken yeniden Aziz Yıldırım’ı hatırlayacağım ve içimden şu geçecek:

Bizim bir “Homo Faber’e”, yani yapan, üreten bir öndere ve onun üzere düşünecek yöneticilere gereksinimimiz var.

Önceki gece PSG ve Bayern’den yalnızca birer futbolcunun ismini biliyordum

Dün Bayern-PSG maçını izlerken şunu da düşündüm.

Futbola bu kadar meraklı bir beşerim, lakin, evvelki gece bence gerçek finali oynayan iki ekipten da ismini bildiğim futbolcu sayısı bir elin beş parmağı kadar bile değildi.

PSG’den Dembele…

Bayern’den de bir tek Harry Kane…

Oysa daha evvel elenen Real Madrid grubunun neredeyse birinci 11’lerinin tamamının ismini biliyorum.

Önceki gece Alex’in geldiği birinci yılı hatırladım

Ama benim gözümde anonim isimlerden oluşan iki grup, bu yılın en hoş futbol oyununu ortaya koydular…

Demek ki bu oyunda “Takım ruhu” denilen bir şey var…

Yani Fenerbahçe’nin epeydir kuramadığı, yaratamadığı bir şey…

Tabii bunları düşünürken şunu da düşündüm.

Alex’in Fenerbahçe’ye geldiği birinci günleri…

Bizim birebir vakitte bir “Homo Inventor’a” gereksinimimiz var

Alex’in ismini hiç duymamıştım.

Aziz Bey O2nu buldu ve getirdi…

Yani bizim Latincedeki deyişi ile, bir “Homo Inventor’a” da gereksinimimiz “Bulan, keşfeden bir insana…”

İşti bütün bunları düşündüğüm bir maç gecesiydi.

Bayern ve PSG bütün dünyaya, futbol denilen oyunun nasıl eksiksiz bir şey olduğunu, bir story teller üzere anlatıyordu.

İşte o maçı seyrederken karar verdim: Oyum Aziz Yıldırım’a

O maçı seyrederken karar verdim.

Bu kongrede gidip Aziz Yıldırım’a oy vereceğim.

Çünkü onun bir iki yıllığına da olsa, yine bir “Homo Inventor” olarak gelip kadroya rekabetçi ruhunu vermesini ve bir “Homo Faber” olarak da spor alt yapımızı 21’inci yüzyıla taşımasını istiyorum.

Ve sonra bir iki yıl içinde kadrosu, Fenerbahçe’nin yeni kuşaklarının idaresine bırakmak….

Yani arkadaş;

70 yıldır Fenerbahçe’yi destekleyen bir taraftar ve Kongre üyesi olarak oyum yeniden, yine Aziz Yıldırım’a…